7 km na płn.-wsch. od Lotynia, tuż przy granicy trzech województw: wielkpolskiego, zachodniopomorskiego i pomorskiego znajduje się Lubnica - malowniczo położona nad rzeką Gwdą wieś, której pierwotna nazwa brzmiała Herby Stare (do dziś niektórzy mieszkańcy się nią posługują). Droga do Lubnicy z Lotynia prowadzi przez Skoki i Lubniczkę, ale można dojechać tu również, tyle że bitymi drogami polnymi, od strony Drawienia i Czarnego.
Brzegi rzeki są pięknie zalesione, a lasy obfitują w grzyby, jagody i maliny. Sama zaś Gwda kusi wędkarzy, bo ryb w niej wystarczy dla wszystkich. Być może już wkrótce przyjechać tu będzie można i zatrzymać na dłużej. Tuż nad rzeką powstaje motel z polem namiotowym, w którym będzie również można smacznie zjeść. Pierwsi turyści oczekiwani są już w r. 2003. Wszyscy szukający ciszy i spokoju znajdą w Lubnicy wspaniałe miejsce do odpoczynku. Informacja o motelu ucieszy też pewnie kajakarzy biorących udział w corocznych spływach po Gwdzie.
Położona w dolinie
wieś liczy 123 mieszkańców i zajmuje obszar 681 ha. Nad rzeką stoi
nieczynny już dziś młyn (mielono w nim zboże od r. 1925), działa za to nadal powstała w r. 1927
elektrownia wodna, której właścicielem jest obecnie p. Jerzy Sawicki. Znajduje się ona zaledwie 100 m od
przystanku autobusowego, skąd prowadzi polna droga do wsi. Znajdują się w niej wart zainteresowania kościółek
p. w. Najświętszej Maryi Panny i pozostałości po ewangelicko-augsburskim cmentarzu.
Pierwszy kościół zbudowany
został w Lubnicy w XVIII w. lub, jak podają inne źródła, na przełomie XVIII-XIX w. Była to budowla ryglowa,
orientowana, na rzucie prostokąta, z salowym wnętrzem, płaskim stropem i siodłowym dachem. W dn. od 15.04.
do 12.10. 1974 r., ze względu na bardzo zły stan kościoła, grożący nawet zawaleniem, przeprowadzono jego
rekonstrukcję.
Rozebrano go i na nowo wg dokumentacji od fundamentów zrekonstruowano,
poszerzając o poprzeczne skrzydło, pełniące aktualnie funkcję zakrystii. Nową świątynię oświęcono w r.
1974, ustalając dzień odpustu na 8 września. Jej wnętrze jest współczesne i bardzo skromne. Stanowią je
pozbawione wartości historycznej: ołtarz, krzyż i obraz MB Częstochowskiej. Przed wejściem stoi kamienna
chrzcielnica podarowana przez parafię NMP w Szczecinku, natomiast na futrynie wisi jak najbardziej
współczesna lista mieszkańców wsi, którzy odpowiedzialni są za porządek w kościele...
Cmentarz ewangelicko – augsburski z pocz. XIX w. odszukać się w Lubnicy da, ale nic właściwie już po nim nie zostało. Jego teren wyznacza jeszcze gdzieniegdzie zbudowany z kamienia murek, ale i ten niedługo zniknie zupełnie. W gęstwinie drzew i krzewów, przez które trudno się przedrzeć, leży kilka pozbawionych napisów płyt, które mogą być pozostałością grobów.
We wsi nie ma sklepu. Borykający się od lat z brakiem pracy mieszkańcy zaopatrują się w najpotrzebniejsze artykuły w Lotyniu lub Skokach. Pieczywo do wsi przywożone jest codziennie przez okolicznych piekarzy. Kiedyś była tu szkoła – budynek po niej należy do najbardziej zadbanych obiektów we wsi – ale od wielu już lat dzieci i młodzież dojeżdżają do szkoły podstawowej i gimnazjum w Lotyniu.
